Przeziębienie w ciąży – jak sobie z nim radzić? Domowe sposoby, dostępne leki

Ciąża biochemiczna to zjawisko, które może dotyczyć nawet 50–60% wszystkich ciąż. Jak sama nazwa wskazuje, kobieta orientuje się, że jest w odmiennym stanie, wyłącznie na podstawie bardzo czułych testów lub badań krwi. Taka ciąża – niestety – bardzo wcześnie kończy się poronieniem, bo jeszcze przed uwidocznieniem obecności zarodka w badaniach obrazowych. Dowiedz się, jakie są przyczyny takiego stanu i w jakim stopniu może on wpływać na płodność w przyszłości.

Czym jest ciąża biochemiczna?

„Ciąża biochemiczna” to termin określający poronienie na bardzo wczesnym etapie, zazwyczaj jeszcze przed zagnieżdżeniem się zarodka w macicy. W praktyce oznacza to, że zarodek rozwija się jedynie przez krótki czas i nie dochodzi do etapu, kiedy można zobaczyć go w badaniu ultrasonograficznym (USG). Na tym etapie organizm kobiety może wykazywać podwyższony poziom hormonu ciążowego hCG, co potwierdzają testy ciążowe oraz szczegółowe badania krwi. Na ciążę wskazuje poziom gonadotropiny kosmówkowej beta-hCG powyżej 5 mIU/ml [4].

Omawiany stan może wystąpić, gdy komórka jajowa zostaje zapłodniona, ale proces implantacji zarodka nie przebiega prawidłowo. Wtedy organizm kobiety samoistnie wydala zarodek. Wszystko dzieje się na tyle wcześnie, że kobieta nie zdąży jeszcze sięgnąć po test ciążowy. Takie poronienia są zjawiskiem dość powszechnym – szacuje się, że dotyczą ok. połowy wszystkich ciąż.

Przyczyny ciąży biochemicznej

Ciąża biochemiczna może mieć wiele powodów. W pierwszej kolejności wymieniane są wady genetyczne zarodka. W przypadku gdy zarodek ma nieprawidłową budowę chromosomalną, organizm nie pozwala na jego dalszy rozwój, a to prowadzi do poronienia.

Przyczyna problemu może leżeć w wadach macicy, takich jak przegrody, mięśniaki czy zrosty – to właśnie one mogą uniemożliwić prawidłowe zagnieżdżenie się zarodka. Takie nieprawidłowości negatywnie wpływają na zdolność organizmu do utrzymania ciąży. Do poronienia na wczesnym etapie przyczynia się również nieprawidłowy poziom hormonów, w szczególności progesteronu. W takiej sytuacji błona śluzowa macicy nie może odpowiednio przygotować się do implantacji zarodka.

Czynniki zdrowotne to nie wszystko. Stres, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu czy źle zbilansowana dieta również mogą zwiększać ryzyko wystąpienia ciąży biochemicznej. Intensywny wysiłek fizyczny i brak odpowiedniej regeneracji organizmu też nie są bez znaczenia, szczególnie u kobiet z przebytymi poronieniami w wywiadzie.

Sprawdź: Kalendarz ciąży.

Objawy ciąży biochemicznej

Ciąża biochemiczna często nie manifestuje się typowymi symptomami, co sprawia, że wiele kobiet nie zdaje sobie sprawy z jej istnienia..

Poronienie w ciąży biochemicznej przebiega zazwyczaj bardzo szybko i samoistnie. Krwawienie z dróg rodnych, które może być mylone z normalnym krwawieniem menstruacyjnym, jest jednym z jego głównych objawów. Kobiety mogą doświadczać silniejszego krwawienia niż zwykle. Do tego dochodzi ból w dolnej części brzucha – również świadczący o poronieniu, ale bardzo podobny do typowych dolegliwości menstruacyjnych.

Co ważne, kobieta nie doświadcza typowych objawów wczesnej ciąży, takich jak poranne mdłości czy zmęczenie. To sprawia, że może nawet nie być świadoma swojego stanu, jeśli nie wykona odpowiednich badań.

Co robić w przypadku ciąży biochemicznej i wczesnego poronienia?

W większości przypadków ciąża biochemiczna nie wymaga specjalistycznego leczenia. Organizm kobiety zazwyczaj samoistnie usuwa obumarły zarodek.. Jeśli poziom hCG nie spada lub występują objawy zakażenia – np. gorączka czy utrzymujący się ból – lekarz może zalecić dodatkowe badania lub skierować pacjentkę do szpitala.

Zobacz także: Kalkulator wagi w ciąży.

Jak ciąża biochemiczna wpływa na płodność?

Wiele kobiet zastanawia się, czy ciąża biochemiczna wpłynie na ich zdolność do ponownego poczęcia. Zazwyczaj nie przekreśla ona szans na macierzyństwo, jednak warto upewnić się, czy przyczyna poronienia nie leży w wadach macicy, które da się skorygować (np. usunąć mięśniaki). Przy braku przeciwwskazań zdrowotnych można dalej starać się o poczęcie dziecka. Zdrowy styl życia – unikanie używek, właściwie zbilansowana dieta i aktywność fizyczna – będą doskonałym wsparciem dla tych starań.

Nie bez znaczenia jest wsparcie psychologiczne, istotne zwłaszcza dla kobiet, które doświadczyły ciąży biochemicznej. Strata ciąży, nawet na tak wczesnym etapie, może być emocjonalnie trudna i warto skorzystać ze wsparcia specjalisty.

Bibliografia

H. Baston, Podstawy położnictwa. Najważniejsze zagadnienia, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Wrocław 2011.

G. Bręborowicz, Położnictwo i ginekologia, t. 1–2, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2020.

K. Laskowska, Ciąża. Poradnik, Wydawnictwo SBM, Warszawa 2022.

D. Borowski i in., Diagnostyka prenatalna w praktyce, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2024.

Poznaj pakiety porodowe w Szpitalu Medicover.

Wybierz Szpital Medicover i ciesz się macierzyństwem od pierwszych chwil

Zapisz się do newslettera

Otrzymaj bezpłatny poradnik oraz co miesiąc najciekawsze artykuły o ciąży i porodzie.

    Dowiedz się więcej o porodzie w Szpitalu Medicover

    Skontaktuj się z nami
    – oddzwonimy do Ciebie

    Umawianie wizyt i spotkań: +48 500 900 902

    Poniedziałek – Piątek: godz. 8:00 – 20:00
    Sobota: godz. 9:00 – 16:00

      Informacje podstawowe dotyczące przetwarzania danych osobowych:

      · Administrator danych: Medicover Sp. z o. o, Al. Jerozolimskie 96, 00-807 Warszawa

      · Cele przetwarzania: marketing własnych produktów i usług [w tym profilowanie]; kontakt zwrotny lub odpowiedź na zadanie pytanie·
      Podstawy prawne przetwarzania: Twoja zgoda, prawnie uzasadniony interes Administratora

      · Prawa związane z przetwarzaniem danych: prawo do wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych; prawo do zgłoszenia sprzeciwu; inne prawa, o których mowa w szczegółowej informacji o przetwarzaniu danych

      Szczegółowe informacje o przetwarzaniu Klauzula informacyjna

      Prezentowane informacje o charakterze medycznym powinny być traktowane jako ogólne wytyczne i nie zastępują one indywidualnej oceny lekarza w kwestii postępowania medycznego wobec każdego pacjenta. Lekarz, po dokładnym zbadaniu stanu pacjenta, ustala zakres i częstotliwość badań diagnostycznych oraz/lub procedur terapeutycznych, uwzględniając konkretne wskazania medyczne. Wszelkie decyzje medyczne są podejmowane w pełnym porozumieniu z pacjentem.