Kangurowanie dziecka po porodzie – czemu jest tak ważne dla dziecka i mamy?

Kangurowanie, czyli kontakt „skóra do skóry” matki i noworodka tuż po porodzie, to niezwykle ważny moment dla obojga. Dlaczego? Bo to nie tylko czuły gest, ale przede wszystkim istotny krok w budowaniu więzi między matką a dzieckiem, który przynosi wiele korzyści dla zdrowia i rozwoju malucha. Dowiedz się więcej!

Kangurowanie to nic innego jak kontakt „skóra do skóry” między nowo narodzonym dzieckiem a rodzicem (najczęściej matką, choć praktyka ta nie jest zarezerwowana wyłącznie dla mam). To wyjątkowy czas, w którym nie istnieją bariery w postaci ubranek, pieluszek czy kocyków – nagie dziecko jest układane na klatce piersiowej rodzica. Aby  zapewnić ciepło, plecy dziecka okrywa się kocykiem lub innym miękkim materiałem.

Ten bliski kontakt najczęściej odbywa się w wygodnej pozycji leżącej, półleżącej lub siedzącej. Można również kangurować na stojąco, jednak wtedy trzeba pamiętać o odpowiednim wsparciu dla główki i nóżek noworodka.

Początki tej praktyki – o której można usłyszeć m.in. podczas szkoły rodzenia – sięgają lat 70. XX wieku. To właśnie wtedy w Kolumbii, w warunkach ograniczonej dostępności inkubatorów, lekarze zauważyli, że wcześniaki noszone przez matki „w kangurzej pozycji” – czyli przytulone do ich ciał – miały większe szanse na przeżycie i lepiej się rozwijały.

Kangurowanie zapewnia noworodkowi poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji. W tym czasie słucha on bicia serca matki, czuje jej ciepło i zapach, a to pozytywnie wpływa na jego rozwój emocjonalny. Ta wyjątkowa bliskość niesie ze sobą szereg korzyści zdrowotnych, takich jak:

• stabilizacja temperatury ciała – ciało matki działa jak naturalny inkubator, utrzymując temperaturę dziecka na optymalnym poziomie;
• regulacja oddechu – bliski kontakt z matką uspokaja oddech noworodka i pomaga mu w utrzymaniu regularnego rytmu oddechowego;
• poprawa przyrostu masy ciała – kangurowanie stymuluje produkcję mleka matki i ułatwia karmienie piersią (zarówno rozpoczęcie, jak i kontynuowanie), co przyczynia się do lepszego przyrostu masy ciała dziecka;
• wzmocnienie układu odpornościowego – w czasie kontaktu „skóra do skóry” noworodek ma kontakt z pożytecznymi bakteriami ze skóry matki, które wzmacniają jego układ odpornościowy;
• zmniejszenie ryzyka infekcji – kangurowane dzieci rzadziej chorują;
• poprawa rozwoju neurologicznego – kangurowanie stymuluje rozwój mózgu i układu nerwowego dziecka;
• zmniejszenie niepokoju – dotyk skóry matki ma działanie uspokajające.

Kangurowanie jest wartościowe również dla matki, ponieważ pozwala na budowanie silnej więzi z dzieckiem od pierwszych chwil życia, zmniejsza stres poporodowy, a także ułatwia rozpoczęcie i kontynuowanie laktacji

Kontakt „skóra do skóry” to nie tylko czas bliskości bezpośrednio po porodzie. Można kontynuować tę praktykę również przez cały okres noworodkowy, czyli pierwszy miesiąc życia dziecka, a nawet i później.

Nie ma ściśle określonych zaleceń czasowych dla kangurowania. Zazwyczaj takie sesje trwają przynajmniej godzinę, ale można dowolnie je wydłużać. Sama praktyka może trwać dopóty, dopóki jest potrzebna i przyjemna zarówno dla matki, jak i dla dziecka – np. do momentu, gdy maluch będzie gotowy spędzać więcej czasu w łóżeczku.

Po porodzie naturalnym świeżo upieczone mamy zazwyczaj od razu rozpoczynają kangurowanie. Ale kontakt „skóra do skóry” jest również możliwy po cesarskim cięciu! W tym przypadku kobieta potrzebuje nieco więcej czasu na odpoczynek, jednak jeśli nie ma przeciwwskazań zdrowotnych, może przytulać dziecko i próbować przystawiać je do piersi nawet zaraz po porodzie. Ze względu na dolegliwości pooperacyjne powinna robić to bardzo ostrożnie, najlepiej pod okiem personelu medycznego.

Kangurowaniem maleństwa po cesarskim cięciu może zająć się też tata. To doskonały sposób na budowanie więzi i wsparcie dziecka w pierwszych chwilach życia, zwłaszcza jeśli mama wymaga czasu na regenerację po operacji. Bliskość taty dostarcza dziecku poczucia bezpieczeństwa i może wspierać jego rozwój emocjonalny. Ponadto kangurowanie przez ojca sprzyja także kolonizacji skóry dziecka przez bakterie ze skóry rodzica, co wspiera rozwój zdrowej mikrobioty jelitowej. Warto, aby ojcowie angażowali się w ten sposób od samego początku, budując silną więź, która będzie procentować w kolejnych latach życia dziecka.